Gogbot video

Goed, nog 1 post dan over Gogbot en dan houd ik op. Ik heb mijn foto’s even verwerkt tot een video met een bijpassend muziekje eronder. Die staat inmiddels op Youtube en ook nog eens hieronder:

Goh, wat ben ik toch eigenlijk goed…

Mijn lijflied

Ja, het werd eens tijd om mijn enige echte lijflied met jullie te delen. Alsof het speciaal voor mij gemaakt is

Flashmobbing

Waarschijnlijk hebben jullie allemaal wel eens gehoord van het verschijnsel flashmobbing. Een groepje mensen spreekt af om op een bepaalde lokatie “iets geks” te doen. Als er iets helemaal hot was de afgelopen tijd was het Michael Jackson wel en er zijn ook diverse flashmobs rondom hem geweest. In Amsterdam hebben ze het geprobeerd, maar dat was een beetje een aanfluiting. In Stockholm was ie leuker:

Tja, en hoe werkt zo’n flashmob? Nou, via Twitter, facebook, hyves, whatever roep je mensen op om naar een bepaalde plaats te komen. Daar verzamel je met zijn allen en ga je oefenen (in Amsterdam was dat het vondelpark). Daarna zijn ze in groepjes de stad in getrokken om stipt op een bepaalde tijd weer met elkaar af te spreken ergens. Het leuke is dat je die in Stockholm langzaam ziet opbouwen, een paar mensen nemen het voortouw en de rest volgt. Erg grappig

Onderstaande video heeft ook nog een stukje waarin ze ‘s avonds midden op straat gaan dansen. Leuk gezicht Ook leuk dat meestal het publiek het ook wel leuk vind

Zou zoiets in Enschede ook lukken?

Entrepeneurs

Geweldig woord dat entrepeneur. Al zijn er weinig mensen die mij de precieze betekenis uit kunnen leggen. Wat is nou zo’n entrepeneur? Volgens het woordenboek is het een “aannemer”, dat zal de letterlijke vertaling wel zijn en komt in zekere zin ook wel in de buurt van mijn beeld bij entrepeneurs. Maar ja, wat zijn het dan?

Misschien moet je ze “positivo’s” noemen, ze zijn altijd bezig, nieuwe ideeen, wilde plannen, etc. Of misschien moet je ze wel ondernemers noemen, al klinkt dat gelijk zo zakelijk. Je kunt het ook uitvinders noemen, maar daar krijg ik gelijk zo’n Wille Wortel idee bij. Misschien moet je gewoon naar het volgende filmpje kijken dat legt alles uit (Het is wel een beetje amerikaans, maar goed, ook hier in Nederland werkt het) :

Conclusie: Entrepeneurs durven te leven, dragen hun steentje bij aan de maatschappij en hebben af en toe eens briljante ideeen. Ja, ik geloof dat ik mezelf een entrepeneur mag noemen…

Waar shownieuws al niet goed voor is

Goh, zou Gerda Smit zich niet nog eens achter de oren krabben of dat interview nu toch wel zo handig was? Heel het internet gaat ermee aan de haal…

Voor degenen die het gemist hebben: Van de week zat moeder Smit (ja, de moeder van Jantje) bij shownieuws een zielig verhaal op te hangen over die Yolanthe van Kabeljouw tot Kasplantje. Ze zou het hele huis van Jan Smit leeggehaald hebben en volgens moeder smit staat er dus niets meer in (“Alles is weg, weg, weg!!”). Dat is natuurlijk een vreselijk drama, want die Jan Smit heeft al zo weinig en nu moest moeder Smit ook nog weer naar de markt om beddegoed voor ‘m te halen (dat kan ie blijkbaar niet zelf). Keukenrol, de blender, citruspers, kapstokken, plaids, alles is weg! Mevrouw Smit toonde nog de foto’s en de rekeningen. Ook vertelde ze dat Jantje hetzelfde dekbed had als Willem Alexander en Maxima. Iets later verteld ze dat ze nu weer naar de markt moet om een nieuw dekbed te halen. Ze beweerd dus dat Willem en Maxima een dekbed van de Volendamse markt hebben. Ik vind het nogal wat…

Het was al een genante vertoning bij Shownieuws, maar het feest wordt nu nog groter door de diverse remixen die gemaakt zijn van het interview. Hieronder een tweetal die ik op internet heb gevonden

DJ Kabaal van Housbergen ft MC Gerda Smit – Alles is weg

Boobytracks ft. MC Gerda Smit – Alles is weg!

Miniatur Wunderland video geupload

Vandaag heb ik een 2:30 minuten durende video in elkaar gehobby-ed van mijn bezoek aan Miniatur Wunderland, waar ik hier al uitgebreid over schreef. Hij is zojuist geupload naar Youtube.

Wondere wereld

Op Youtube vond ik filmpjes van “Wondere wereld”, het prehistorische televisieprogramma van Chriet Titulaer. Hij was destijds DE man die alles wist van techniek en allerlei technische snufjes. Het leuke is dat het sommige dingen nu nogal armoeiig ogen, terwijl het toen helemaal hot was. Wat wel grappig is is dat hij ook ergens roept dat ie denkt dat zonnepanelen toen al voor 1000 gulden gemaakt zouden kunnen worden. Ik weet niet wat nu een fatsoenlijk zonnepaneel kost, maar dat is vast meer dan een euro of 440 (+_ 1000 gulden).

Hierin zit een stukje over CAD tekeningen maken op de computer en over MSX DOS. Geweldig!

In dit filmpje zie je onderandere zonnepanelen, het “afluisteren” van TV’s, een heus plantjeswatergeefsysteem, iets over het helaal, programmeren in basic en telefoons op de fiets, dat is echt geweldig!

En ja, er staan er nog steeds meer op Youtube!

Randy Pausch, The last lecture

Wauw, ik ben even helemaal de weg kwijt. Ik heb gisteren bijna in een adem het boek “Nu ik dood zal gaan” van Randy Pausch uit gelezen. Ik ben niet zo’n hele boekenwurm, maar sommige boeken boeien me gewoon.

Het boek gaat over “The last lecture” van Randy Pausch. Randy was een amerikaanse universitair docent op het gebied van Informatica. Hij werkte op de Carnegie Mellon universiteit in Amerika en stond bekend als een bijzonder figuur, een dromer, een man met visie zo af en toe. In 2006 (hij was 45) werd bij hem kanker geconstateerd en na een behandeling van een jaar werd duidelijk dat men niets voor hem kon doen. Hij kreeg te horen dat hij nog een maand of 6 te leven had. Een moment waarop je zou verwachten dat z’n wereld instorte. Niets was minder waar! Hij leefde nog uitbundig en besloot om voor zijn dood nog 1 spectaculair college te geven. En dan niet een college over 1 of ander saai Informatica onderwerp, maar over het leven. Hoe keek hij tegen het leven aan? Wat had hij geleerd en bereikt? De diepere gedachte hierachter was dat dit college zou worden opgenomen voor zijn (ten tijde van de diagnose nog jonge) kinderen, zodat ze als ze ouder waren het nog eens terug konden zien en konden leren van hun vader.

In het boek (en het college) gaat het niet over doodgaan of ziek zijn, maar over leven! Hij vertelt over dromen die hij had als kind en hoe hij die verwezenlijkt had. Hij vertelt over dat hij altijd de grootste knuffelberen won op de kermis, maar daar nu niets meer aan heeft. Hij zet ze allemaal op ‘t podium en geeft ze weg aan wie het maar hebben wil. Hij vertelt over zijn droom voor Disney te werken en hoe die in vervulling ging en hij vertelt over zijn ouders: Zijn moeder noemde hem altijd Randolph, want dat klonk wat chiquer. Hij had hier geen boodschap aan, niets chique, geen nieuwste mode, maar gewoon heel normaal en eenvoudig.

Hij vertelt ook over een vriendin van hem die al een behoorlijke tijd in geldnood zat. Ze had schulden en was daardoor nogal gestresst. Ze ging elke dinsdagavond naar een of ander Yoga clubje om helemaal tot rust te komen. Daardoor kon ze er weer tegen en zo ging dat week naar week, jaar in jaar uit. Op een avond had hij eens met ‘r gepraat en samen rekenden ze uit dat ze door een halfjaartje op dinsdagavond te gaan afwassen bij een restaurant in plaats van te yoga-en de schulden kon aflossen. Dit heeft ze gedaan en het hele probleem was opgelost.

Een ander mooi verhaal is een verhaal over zijn auto. Hij en z’n vrouw hadden 2 auto’s, maar 1 ervan was echt zijn favoriet. Het was een overhippe cabrio en hij reed hier graag in door de buurt. 2 maanden na het bericht dat hij ongeneeslijk ziek was kreeg hij een e-mail van een vriendin die schreef dat ze iemand zo vrolijk en blij in een cabrio had zien rijden, dat moest wel iemand zijn die intens van het leven genoot. Toen ze iets beter keek zag ze dat hij het was.

Randy ging vaak op stap met een neefje en nichtje van hem. Deze waren nog jong en werden door hun ouders nog even toegesproken voordat ze bij hem in de auto stapten: “Niets vies maken en je netjes gedragen”. Op een dag reed hij met ze de straat uit en opende een blikje frisdrank. Vervolgens goot hij dit demonstratief over de achterbank heen. De kinderen waren verbaasd… Ze maakten de afspraak dat ze alles mochten doen die dag zolang ze het maar niet aan hun ouders vertelden. Ze hadden nog nooit zo’n lol gehad. Ook Randy niet…

Die bewuste cabrio stond op een dag op de oprit en zijn vrouw reed met de andere auto achteruit de garage uit en knalde hoog tegen de cabrio. Het gevolg was een paar mooie deuken in de motorkap. Zijn vrouw was de hele dag zenuwachtig over hoe ze dit nu toch aan Randy moest vertellen als hij thuis kwam. Hij kwam thuis, ze gingen eten en heel voorzichtig begon zijn vrouw erover. Toen het hoge woord eruit was vroeg zijn vrouw gelijk onder het eten of hij niet even moest kijken bij de auto en de verzekeringspapieren in moest vullen en dergelijke. Zijn antwoord was iets in de trant van dat het eten toch niet koud kon worden en dat een auto met deuken eigenlijk ook helemaal niet erg was. Hij reed toch nog? Sindsdien heeft hij tot zijn dood in een auto met deuken rondgereden.

Uiteindelijk is hij in 2008 overleden, maar hij heeft zijn “last lecture” met levenslessen nagelaten. Een geweldig mooi en inspirerend verhaal wat iedereen gezien of gelezen zou moeten hebben. Het is te bewonderen op Youtube, itunes en als boek te koop

The last lecture op Youtube
The last lecture op iTunes
The last lecture op de website van Carnegie Mellon University

Edit: En zelfs 1 van zijn grootste jeugddromen is nog uitgekomen voor zijn dood. Hij heeft een (kleine) rol in de nieuwe Star Trek film die we nu allemaal kunnen bekijken in de bioscoop.

Edit 2:Zijn weblog is ook nog online te bekijken en zijn homepage ook .

In de serie "snuggere acties"…

Vandaag de aflevering: “Hoe krijg ik New Yorkers over de zeik?”. Nou dat is heel makkelijk. Laat een vliegtuig laag over vliegen begeleid door een aantal F16′s. Zou er echt iemand zo dom zijn om dat te doen?

Yep, de amerikanen wel! Kijk maar:

Het blijkt dat men mooie foto’s wil van Air Force One, dus laten ze die daar rond vliegen en schieten ze mooie plaatjes.